تخم لق: آیا ایران بعد از آمریکا بیش‌ترین دانشگاه‌ها را دارد؟

تابستان پارسال بود که گزارشی عجیب در یکی از گروه‌های تلگرامی دیدم. می‌گفت ایران بعد از آمریکا بیش‌ترین دانشگاه‌ها را در جهان دارد. آن موقع مشکوک شدم و تهش را درآوردم و در همان گروه نقصِ آمار را گفتم. البته کسی اهمیت نداد. یحتمل فحوای کلام مهم بود، نه این تیزبازی‌ها.…

دبلیو، دبلیو، دبلیو-ات مبارک!

امروز فیسبوک به من گفت که ۲۵مین سالگرد شبکه‌ی جهانی وب است. پیش خودم حساب کردم و دیدم از این دو دهه و نصفی، پونزده سال‌اش را با اینترنت گذرانده ام؛ یعنی از زمستان سال ۲۰۰۱ که بابا ۷۰۰هزار تومنِ اون زمان پول داد و یک سیستم خرید: سی‌پی‌یوِ پنتیوم۴ فرکانس‌پایینِ اینتل(اگر درست یادم باشد سِلِرون بود و به زحمت فرکانس‌اش به یک و نیم گیگاهرتز می‌رسید)، رمِ ۶۴ مگابایت، هارد ۶۰ گیگابایت، و کارت گرافیک ۳۲ مگابایتِ جیفورس که همزمان کارتِ کپچر هم بود و باهاش می‌شد فیلم‌های وی‌اچ‌اس را دیجیتال کرد. با مانیتورِ سی‌آر‌تیِ ال‌جی و موس و کیبورد و کیسِ فراسو.…

«هیچ‌گاه‌»های استاد

آقای مراد فرهادپور یادداشتی در «دولت و ملت» نوشته اند درباب ناکامی تیم فوتبال انگلستان. ایشان می‌فرمایند انگلیسی‌ها چون «هیچ‌گاه»(!) امیال سرکوب‌شده‌ای نداشته اند، پس برای فتح هم انگیزه‌ای ندارند و این به خاطر ثبات در جامعه‌شان است:…

اصلاح‌طلب تحت اللفظی

در تلگرام پیام داد: «[فلانی] کاندیدای مجلس شد». اول‌اش یکه خوردم. من که خبر داشتم با آن‌همه مشغله‌ی شخصی و مشکلات و کار و بار دوقلوهای نو-رسیده‌اش وقت سر خاراندن ندارد. با تردید بهش تبریک گفتم و برای بعد امتحانات‌ام قول دیدار دادم. یک-دو هفته بعد به او زنگ زدم و قرار برای عصر گذاشتم. هرچه در روزهای پیشین در دفترچه یادداشت کرده بودم توضیح دادم. از انواع و اقسام روش‌های تبلیغاتی، تا گام‌های اولیه برای جذب. البته او خودش حرفه‌ای‌تر از من بود و کلی چیزهای ریز و درشت در چنته داشت. کاش یک ارزن از شعور تبلیغاتی او را این جماعت گل و گشاد اصلاح‌طلب داشتند.…